3 Haziran 2012 Pazar
Mira ile Ayda Kahvaltı
20 Mayıs 2012 BirGun Pazar Eki
Konser ve Yelken Özlemi, Replikas Konuğumdu
Memlekette Alternatif albüm bolluğu – Ayten Alpman Hatırası
2 Mayıs 2012 Çarşamba
ETE KURTTEKİN ile SUYUN ÜSTÜNE
24 Nisan 2012 Salı
22 Nisan 2012 BirGun Pazar Eki
Açık Radyo programıma ilk defa, enstrümantal çalan bir müzisyeni konuk aldım. Atlas adlı albümüne, oğlunun ismini vermiş Tolgahan Çoğulu. Mikrotonal gitar denilen, epey komplike ve müzikal anlamda yeni ufuklar açan gitarı tekrar tasarlamış, albümde bu gitarıyla çeşitli türküleri ve farklı bestecilerden parçaları yorumlamış. ITU Turk Musikisi Devlet konservautarı’nda klasik gitar bölümü kurucularından. Genç yaşına rağmen epey yol katetmiş.
1978 yılında Ankarada doğdu. Klasik gitar eğitimine 12 yaşında başladı. 1996-2001 yılları arasında Boğaziçi Üniversitesi Folklor Kulübünde Ayhan Akkaya ile klasik gitar eğitimini sürdürdü ve BÜFK Gitar Topluluğu'nun birçok konserinde yer aldı. 16. ve 17. Iserlohn Gitar Festivali, 5. Lambesc Klasik Gitar Festivali, 16. Estergon Klasik Gitar Festivali ve 1. Westfalian Guitar Spring gitar festivallerine katıldı ve Roland Dyens, Carlo Domeniconi, Dale Kavanagh, William Kanensiger, Jorge Cardoso gibi birçok gitaristle çalışma fırsatı buldu. 2001 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi Dr. Erol Üçer Müzik İleri Araştırmalar Merkezi (MİAM) Klasik Gitar Yüksek Lisans programına kabul edildi ve burada Soner Egesel ve Bekir Küçükay ile çalışmalarını sürdürdü. 2010 yılında 'Bağlama Tekniklerinin Klasik Gitar İcrasına Uyarlanması' başlıklı doktora tezini bitirip mezun oldu. Bu tez, 2011 yılında VDM Publishing tarafından yayınlandı. 2007 yılında Erhan Birol ile beraber klasik gitar ikilisi Duoisti kurdu. İkilinin CDsi İki Elin Sesi, Pan Müzikten 2011 yılında yayınlandı. Chopin Prelude Mi Minör düzenlemesi Periferia Music tarafından 2011 yılında yayınlandı. 2008 yılında Ayarlanabilir Mikrotonal Gitarı tasarladı. 2011 yılında Sinan Cem Eroğlu ile birlikte Mikrotonal Gitar Duoyu kurdu. 2012 yılında Kalan Müzik tarafından mikrotonal gitar ile yaptığı 'Atlas' CDsi yayınlandı.
Bana heyecan veren, perde ayarları değiştirilebilen ve akort sistemi farklı olan mikrotonal gitarın ne olduğuna ve nasıl ortaya çıktığına dair bilgiyi, İstanbul Teknik Üniversitesi MİAM Müzik İleri Araştırmalar Merkezi’nde eğitim veren Michale Ellison’un kaleminden okumak gerek : “Anadolu’ya ve Ötesine Bakmak Tolgahan’ın Anadolu müziğine,özellikle bağlama çalan âşıklara ve ilgili (ama farklı) olan Osmanlı makamlarının dünyasına olan ilgisi ve hassasiyeti, onun ayarlanabilir perdeli gitarla olan çalışmalarının başlıca yönünü temsil ediyor. Tolgahan’ın Uzun İnce Bir Yoldayım ve Yemen Türküsü gibi başlıca bağlama eserlerinin kendi görkemli uyarlamalarının çok iyi gösterdiği üzere: perde kısmında bazı ayarlamalar yapıldığında, gitar Anadolu müziğini yorumlamaya gayet ikna edici bir şekilde uygun hale geliyor. Öyle ki, Tolgahan şüphesiz bağlama çalanlardan öğrendiği parmak vurma tekniklerini vuruş teknikleriyle buluşturduğunda, gitar çalanın neredeyse Erdal Erzincan veya Erol Parlak olduğu sanılabilir.” Ben Tolgahan’ın çalma tekniğinde, modern batı formlarından da yoğun şekilde etkilendiğini gördüm ve bu sentez durumu hoşuma gitti ki normalde sentezlere fazla heyecan duran biri değilimdir. Andy Mckee’nin akustik gitarı vurarak ve telleri çekerek çalma tekniklerinden, tapping gibi perdelere vurma tekniğinden etkilendiğini düşündüğümü söylediğimde, onayladı. Andy Mckee’nin stilini de kendine örnek aldığını söyledi. Tüm bunların dışında, Tony Levin’in Chapman Stick adlı özel gitarından bahsetti. Bol perde ve bol telden oluşan , piyano gibi çalınan mobil bir telli çalgı ama pek yaygın değil. Zaten bildiğim ve ilgilendiğim bir konuydu. Pink Floyd’dan Led Zeppelin’e, klasik rock’u da hala çok dinlediğini anlattı. Dilerim, bu türde enstrümantal çalışmalar daha fazla yayınlanma şansı bulur ve özellikle akustik/klasik gitarın sınırları daha da zorlanır.
Ece Dorsay
ecedorsay@yahoo.com
17 Nisan 2012 Salı
BİZ, geçen haftaki Açık radyo konuğum; huzur veren naif alternatif rock

BİZ, geçen haftaki Açık radyo konuğum; huzur veren naif alternatif rock
15 Nisan 2012 BirGun Pazar Eki
Geçen hafta radyoya konuk olarak Biz grubu aldım. WePlay’den taze çıkmış albümlerini ilk dinlediğimde çok çarpılmamıştım. Albümü ikinci hatta üçüncü ke dinlediğimde durum değişti. Hatta vokalleri önce hafif detone buldumsa da, radyodaki canlı performanslarındaki samimiyet ve şiirsellik beni etkiledi. Aslında memlekette Coldplay, Pixies tatlarında müzik yapan gruplara bir açlığım vardı. Duruşu maço rock’çı olmayan pek grup yoktu nerdeyse. Rock’un klişelerinden kendini kurtaramayan ve memlekete uyum sağlamak için samimiyetsiz sentezler yapan gruptan bol bir şey yok. Biz grubunun hali, tavrı gerçekten naif ve içten.
Bugüne kadar üç rock grubu konuk aldım ve en keyif aldığım program Biz grubuyla olan program oldu. Kişilik olarak da ilginç insanlar ve belki kafalarımız da uyuştu bir derece.
Yaydıkları elektrik samimi geldi. Mehmet’in “ben liderim, ben öfkeliyim” gibi artık insanı bezdiren bir rock solisti elektriği yok. Tam tersine, usta müzisyen Martin Gore veya Erasure’dan Vincent Clarke gibi sakin, kendiyle barışık, naif, pozitif bir elektriği var.
Basın bültenleri de, büyük iddialarla yazılmamış, insanı rahatsız edici değil, aksine gayet sade ve içten bir bülten, kısa bir biyografi diyebiliriz hatta :
Temelini 2000’li yılların başında atan ve Mehmet Güren’in yaptığı besteler üzerinden hareketlenen Biz, 2008 yılında Mehmet Güren (gitar/vokal), Ahmet Acar(bas), Can Lüleci(klavye) Osman Konuray (davul) ’lık kadroyla kurulmuş bulundu. Bilumum eleman değişikliklerinden sonra grup, Mehmet Güren (gitar/vokal) Damla Pehlevan (klavye/geri vokaller) ve Osman Konuray (davul) dan oluşan son haline ulaşmayı başardı.
Es geçilmesin, gruba başından beri Mihael Nahmias (saksafon) ve taze olarak da Ecenur Güder (bas gitar) eşlik etmekteler. Kendileri iyi insanlar.
Bas gitarda Alp Okçu’nun katılımıyla Rock’n Dark 2010 yarışmasında yüzlerce grup arasından ilk 3′e kalan “biz”, aynı yıl Dream Tv’in Yuxexes Ar-Ge programına davet edilerek daha geniş kitlelere ulaşmayı başardı (Dream Tv’de de Alp Okçu vardı yanlışlık olmasın).
Devamındaki süreçte Emre Nişancı prodüktörlüğünde sürdürülen albümün kayıtları 2011’in son aylarında nihai haline ulaştı. Albümün Şubat 2012′de çıkması hepimizin temennisi. Albümde trompette Melis Şeşen, trombonda Cihan Mutlu ve suzafonda Ertan Şahin eşlikleriyle biz’i yalnız bırakmadılar.
Buddha, Peyote, Dogzstar gibi mekanların yanı sıra İstanbul ve Ankara’da lise/üniversite festivallerinde boy gösteren biz, bir yandan da çeşitli ev ve sergi mekanlarında akustik performanslar sergilemeyi sürdürüyor. Akla kazınmayı seven sözleri, coşkulu ve duygusal tınlayan melodileriyle, klavye ve üflemelilerle sıkça beslenen grubun müziğini illaki bir türe sokuşturmak istersek, modern indie rock diye bir ara yol bulalım, olsun bitsin.
Pixies’den Where is My Mind’ın iznini alabilmeleri, Frank Black’ın onayıyla olmuş ve bu gerçekten heyecan verici dedim kendilerine. Şarkıyı Türkçeye çevirmişler : Aklım Nerede olmuş ismi. Aslında biraz daha özgünleşebilirler zamanla, sound ve melodi olarak. Ben bu tarz müziğin, memlekette özlemini duyduğum için, bana taze bir nefes gibi geldi. Hepimiz Birimiz, albümün lokomotif şarkılarından. Bal Gibi ve Geri Kalamayız da naif ama direkt sözleriyle, akılda kalıcı melodisiyle oldukça güzel hisler uyandırdı. Sadece akustik gitar ve klavyeli radyo performansları ise, beni albümden daha fazla mutlu etti. Belki de bu tarz müziğin, akustik gitarın öne çıkmış haliyle servis edilmesi, ruh(um)a daha fazla hitap ediyor.
Sonuç olarak, Türkiye’deki rock sahnesine iyi ki geldiler, hoş geldiler, rock gruplarındaki klişelerden bıkanlara taze bir nefes aldırdılar.
Ece Dorsay
ecedorsay@yahoo.com